thai – LỜI HỨA CỦA MẸ
เสียงเครื่องวัดชีพจรดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอในห้องพักฟื้น กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่คุ้นเคยลอยแตะจมูก ฉันลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ความเจ็บปวดที่หน้าท้องยังคงทิ้งรอยไว้อย่างชัดเจน แต่นั่นเทียบไม่ได้เลยกับความตื้นตันใจเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้จ้าของทารกตัวน้อยที่นอนอยู่ในเปลข้างๆ “ลูกแม่…” ฉันกระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พยายามยันตัวขึ้นมองหน้าลูกชายตัวน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่กี่ชั่วโมง ผิวสีชมพูระเรื่อและมือกำปั้นเล็กๆ นั้นคือสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดในชีวิตของฉัน คริณ สามีของฉัน นั่งอยู่ตรงหัวเตียง เขาดูเหนื่อยล้าแต่ก็ยิ้มออกมาเมื่อเห็นฉันฟื้น “นารา คุณทำได้แล้วนะ ลูกเราแข็งแรงมาก” เขากุมมือฉันไว้ ความอบอุ่นจากมือของเขาทำให้ฉันรู้สึกว่าความลำบากทั้งหมดที่ผ่านมามันคุ้มค่าเหลือเกิน แต่แล้ว…