แม่ถูกไล่ออกจากโรงพยาบาลในวันคลอด แปดปีต่อมาเธอกลับมาล้างแค้นจนสามีเก่าต้องหลั่งน้ำตา 😭 (Người mẹ bị đuổi khỏi bệnh viện ngày vượt cạn, 8 năm sau cô trở lại trả thù khiến chồng cũ rơi lệ 😭)
เสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วโรงพยาบาลในคืนที่ฝนตกหนักที่สุดของปี กลิ่นยาฆ่าเชื้อที่เย็นชืดคละคลุ้งอยู่ในอากาศ ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูหม่นหมองและน่าอึดอัดใจ พิมพ์ชนกนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ใบหน้าของเธอซีดเผือดไร้สีเลือด หยาดเหงื่อเย็น ๆ ไหลซึมตามไรผมขณะที่ความเจ็บปวดจากการบีบตัวของมดลูกทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เธอเม้มริมฝีปากแน่นพยายามไม่ส่งเสียงร้องออกมา มือเรียวบางกำผ้าปูเตียงจนยับย่น ในใจของเธอเฝ้ารอเพียงคนเดียวเท่านั้น คือรวินทร์ สามีที่เธอรักสุดหัวใจ ประตูห้องพักฟื้นถูกผลักเปิดออกอย่างแรง แต่คนที่เดินเข้ามากลับไม่มีแววตาของความห่วงใย รวินทร์ยืนอยู่ตรงนั้นในชุดสูทสีเข้มที่ดูเนี๊ยบกริบ ร่างสูงโปร่งของเขาแผ่ซ่านไปด้วยรังสีแห่งความเย็นชา เขามองมาที่พิมพ์ชนกด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจและดูแคลน ราวกับว่าผู้หญิงที่กำลังจะคลอดลูกของเขาเป็นเพียงสิ่งสกปรกที่เขาไม่อยากเข้าใกล้…