สาวล้างจานถูกตราหน้าว่าลูกไม่มีพ่อ cho đến khiเจ้าสัวใหญ่เห็นสิ่งนี้…แทบหยุดหายใจ 😱 (Cô gái rửa bát bị mỉa mai con không cha, cho đến khi ông trùm nhìn thấy thứ này… khiến tất cả lặng người 😱)
ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ ในยามเย็นวันนี้ดูเป็นสีส้มหม่น แสงแดดรำไรทอดผ่านช่องหน้าต่างบานเล็กของบ้านเช่าไม้เก่าๆ ในตรอกแคบ นรินทิพย์ยืนอยู่หน้าเตาแก๊สขนาดพกพา กลิ่นหอมของไข่เจียวร้อนๆ และแกงจืดเต้าหู้หมูสับลอยอบอวลไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่เป็นทั้งห้องครัว ห้องนั่งเล่น และห้องนอน เธอยิ้มออกมาเบาๆ เมื่อมองไปที่รูปถ่ายใบเล็กที่ติดอยู่บนผนัง เป็นรูปเธอกับอัครินทร์ในวันที่เขาเรียนจบ ทั้งคู่ดูมีความสุขแม้เสื้อผ้าที่สวมใส่จะดูเก่าและเรียบง่าย นรินทิพย์จำได้ดีว่าวันนั้นเรามีเงินเหลือติดกระเป๋าเพียงไม่กี่ร้อยบาท แต่หัวใจกลับพองโตด้วยความหวังว่าอนาคตจะต้องดีกว่านี้ เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยดังขึ้นที่หน้าประตู นรินทิพย์รีบวางตะหลิวแล้วเดินไปเปิดประตูด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม อัครินทร์เดินเข้ามาด้วยท่าทางเหนื่อยล้า เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาหลุดลุ่ยและมีรอยเหงื่อซึมตามแผ่นหลัง…