แม่ล้างจานในสลัมถูกทิ้งให้ตาย ความจริงที่กลับมาล้างแค้นทำให้มหาเศรษฐีต้องคุกเข่า 💔 (Mẹ nghèo rửa bát bị bỏ rơi ở khu ổ chuột, sự thật ngày trở lại khiến đại gia phải quỳ gối 💔)
เสียงพัดลมเก่าๆ ในห้องเช่าแคบๆ ดังบาดหูเหมือนจะขาดใจตายไปพร้อมกับฉัน ฉันนั่งอยู่บนพื้นปูนเย็นเฉียบ ในมือกำแผ่นพลาสติกสีขาวเล็กๆ ไว้แน่นจนข้อนิ้วซีดเผือด ขีดสีแดงสองขีดนั้นชัดเจนเสียจนใจฉันสั่นสะท้าน มันไม่ใช่ความดีใจ แต่มันคือความกลัวที่ลามเลียไปทั่วกระดูกสันหลัง ฉันอายุยี่สิบสองปี เพิ่งเรียนจบ และมีเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ ว่าความรักจะเยียวยาทุกอย่าง ฉันมองไปที่ประตูไม้ผุๆ รอคอยเสียงฝีเท้าของเขา คาริน ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมที่เป็นทั้งโลกและลมหายใจของฉันในตอนนั้น ฉันคิดเสมอว่าถ้าเขาได้รู้ข่าวนี้ เขาจะโอบกอดฉันไว้…