เมียที่เคยคุกเข่ากราบเท้า กลับมาในร่างมหาเศรษฐีที่ไม่มีใครคาดคิด 😱 (Người vợ từng quỳ lạy dưới chân, quay lại trong thân phận đại tỷ phú không ai ngờ đến 😱)
เสียงฝนข้างนอกนั่นดังราวกับเสียงฟ้าร้องที่ไม่มีวันสิ้นสุด ลลิตากระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เธอกำลังกอดร่างเล็กๆ ของน้องวิน ลูกชายวัยสี่ขวบที่ตัวร้อนรุ่มราวกับเปลวไฟ ลมหายใจของเด็กน้อยหอบถี่และติดขัดเป็นระยะ ในห้องเช่าแคบๆ ที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากหลอดตะเกียบดวงเก่า ลลิตามองไปที่ประตูห้องนอนที่เปิดอ้าอยู่ ธนัตถ์กำลังเก็บเสื้อผ้าของเขาลงกระเป๋าเดินทางอย่างรีบเร่ง ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดและไร้ซึ่งความอาลัยอาวรณ์ ลลิตาวางลูกลงบนฟูกอย่างเบามือที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนจะรีบวิ่งไปคว้าแขนของสามีเอาไว้ มือของเธอนั้นสั่นเทาพอกับหัวใจที่กำลังจะแตกสลาย เธออ้อนวอนเขาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือว่าพี่อย่าเพิ่งไปเลยนะ น้องวินไม่สบายหนักมาก ลูกไข้สูงจนเริ่มชักแล้ว พี่ช่วยพาลูกไปโรงพยาบาลก่อนได้ไหม แต่ธนัตถ์กลับสะบัดแขนออกอย่างแรงจนเธอกระเด็นไปกระแทกกับขอบตู้ เขาไม่ได้มองหน้าเธอเลยแม้แต่น้อย…