Author: kim phuong

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงเม็ดฝนกระทบกระจกหน้าต่างของตึกสูงใจกลางกรุงเทพมหานครดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ดารณีนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอในธนาคารใหญ่ แสงไฟนีออนสีขาวสะท้อนลงบนกองเอกสารสินเชื่อที่วางเรียงรายอยู่เบื้องหน้า เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ แต่บนใบหน้ากลับมีรอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นมา มือเรียวเล็กของเธอเผลอไปลูบที่หน้าท้องของตัวเองอย่างแผ่วเบา มันเป็นความลับที่เธอยังไม่ได้บอกใคร ความลับที่ทำให้หัวใจของเธอพองโตท่ามกลางความเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน ในกระเป๋าถือของเธอมีกล่องของขวัญใบเล็กที่ข้างในมีรองเท้าเด็กทารกคู่หนึ่ง เธอตั้งใจจะมอบมันให้กับภูวินทร์ในคืนนี้ วันนี้เป็นวันครบรอบสามปีที่พวกเขาคบกัน และมันคงไม่มีของขวัญชิ้นไหนจะล้ำค่าไปกว่าสายใยชีวิตใหม่ที่กำลังเติบโตอยู่ในตัวเธอ ภูวินทร์เป็นชายหนุ่มที่สมบูรณ์แบบในสายตาของดารณี เขาเป็นหัวหน้าทีมสินเชื่อที่อนาคตไกล สุภาพ อบอุ่น…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! แสงไฟสีขาวนวลในสตูดิโอเย็นเยียบจนฉันรู้สึกสั่นไปถึงกระดูก เสียงสติตช์เรียกชื่อรายการดังขึ้นซ้ำๆ เหมือนเข็มนาฬิกาที่คอยย้ำเตือนว่าชีวิตของฉันกำลังดำเนินไปในทิศทางที่ฝันไว้ เมื่อแปดปีก่อน ฉันคือ “ชมพู่” เด็กสาวจบใหม่ที่ก้าวเข้ามาในโลกมายาด้วยความเชื่อที่ว่า ความตั้งใจจะทำให้ฉันมีที่ยืน ฉันจำกลิ่นกาแฟผสมกับกลิ่นสเปรย์ฉีดผมในห้องแต่งตัวได้ดี มันเป็นกลิ่นของความสำเร็จที่ฉันอยากสัมผัส และที่นั่นเอง ฉันได้พบกับเขา… นพนนท์ เขาไม่ได้เป็นเพียงแค่พิธีกรชื่อดัง แต่เขาคือแสงสว่างที่ทุกคนในสถานีต่างพากันโค้งคำนับ ทุกครั้งที่เขาเดินผ่าน กลิ่นน้ำหอมราคาแพงจะลอยฟุ้งไปทั่วทางเดิน…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงเม็ดฝนเม็ดหนาตกลงกระทบหมวกกันน็อกสีดำใบเก่าที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วน มินตราพยายามกระพริบตาเพื่อไล่หยดน้ำที่บดบังทัศนวิสัยบนถนนสาทรในช่วงเวลาเร่งด่วน เสียงเครื่องยนต์ของรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจดังประสานกับเสียงแตรรถที่เซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ ถนนสีลมในเวลานี้ดูเหมือนแม่น้ำเหล็กที่หยุดนิ่ง ทุกอย่างติดขัดไปหมด แต่หัวใจของมินตรากลับเต้นรัวด้วยความกังวล เธอเหลือเวลาอีกเพียงสิบนาทีสำหรับการจัดส่งออเดอร์สุดท้ายของช่วงบ่ายนี้ มันไม่ใช่แค่กาแฟแก้วเดียว แต่มันคือโอกาสที่เธอจะได้ค่าตอบแทนพิเศษเพื่อนำไปจ่ายค่าเช่าห้องที่ค้างมาสองเดือนแล้ว มือที่สวมถุงมือผ้าเปียกชุ่มบิดคันเร่งอย่างระมัดระวัง เธอเลาะผ่านช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่างรถยนต์คันหรูที่จอดแช่อยู่บนถนน แสงไฟจากท้ายรถสะท้อนกับพื้นถนนที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำเป็นสีแดงฉาน มินตราสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นควันไอเสียและกลิ่นฝนปะปนกันจนกลายเป็นกลิ่นของความเหนื่อยล้าที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี เธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็ก…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้าต่างของตึกสูงระฟ้าใจกลางกรุงเทพมหานครดังรัวเป็นจังหวะที่หนักหน่วงราวกับเสียงกลองศึกที่พยายามจะพังทลายความเงียบเชียบภายในห้องประชุมหรูหรา อรอุมา ยืนนิ่งอยู่หน้าบานกระจกบานใหญ่ เธอมองลงไปเบื้องล่าง เห็นแสงไฟจากรถยนต์บนท้องถนนที่ติดขัดยาวเหยียดประหนึ่งสายธารแห่งอัญมณีที่ขยับเขยื้อนไม่ได้ ในมือน้อย ๆ ของเธอกำด้ามปากกาแน่นจนปลายนิ้วขึ้นสีขาวซีด เธอเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ ในเมืองใหญ่แห่งนี้ เป็นเพียงเฟืองตัวหนึ่งในกลไกอันซับซ้อนของบริษัทข้ามชาติที่มีมูลค่ามหาศาล ตำแหน่งของเธอคือล่ามแปลภาษา แต่ในโลกความจริงที่เธอเผชิญอยู่ตอนนี้ คำพูดที่เธอต้องแปลออกมานั้นช่างหนักอึ้งกว่าภาษาใด ๆ ที่เธอเคยร่ำเรียนมา…

เสียงฝนกระหน่ำ… ฟ้าผ่ากลางคืนมืดสนิท เสียงผู้หญิงหายใจหอบ…ปนเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด “ช่วยด้วย… ใครก็ได้… ช่วยลูกฉัน…” กล้องซูมเข้าไปในรถที่พังยับเยินกลางทางด่วนเลือดไหลนอง… ผู้หญิงคนหนึ่งติดอยู่ในซากรถ เธอคือ ลลิน และในวินาทีนั้น…เธอกำลัง “คลอดลูก” แต่สิ่งที่โหดร้ายที่สุดไม่ใช่อุบัติเหตุ… คือ “สามีของเธอ”… ยืนมองอยู่ด้านนอก แล้ว…หันหลังเดินจากไป ก่อนคืนฝนนั้น… ลลินเคยเชื่อว่าเธอมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบสามีของเธอ ภัทร…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงฝนกระหน่ำบนถนนทางด่วนในคืนนั้นดังไม่หยุด ราวกับฟ้ากำลังเตือนบางสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ฉันชื่อ “นลิน” ผู้หญิงธรรมดาที่เคยเชื่อในความรักอย่างสุดหัวใจ และผู้ชายที่ฉันเลือกใช้ชีวิตด้วยคือ “ปกรณ์” นักธุรกิจหนุ่มผู้ทะเยอทะยานที่กำลังจะก้าวเข้าสู่โลกของอำนาจและการเมือง ชีวิตแต่งงานของเราภายนอกดูสมบูรณ์แบบ แต่ภายในกลับเย็นชาจนเหมือนคนแปลกหน้า คืนนั้นเราขับรถกลับจากงานเลี้ยงใหญ่ที่เขาเพิ่งปิดดีลมูลค่ามหาศาลได้สำเร็จ เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นไม่หยุด สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที แล้วจู่ๆ รถก็เสียการควบคุม เสียงเบรกแตกดังสนั่น รถพุ่งชนแบริเออร์อย่างแรงจนร่างฉันกระแทกเข้ากับเบาะ…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! กลิ่นดอกกุหลาบสดในร้านยังคงหอมอบอวลเหมือนทุกวัน แต่สำหรับ รินรดา วันนี้กลิ่นของมันกลับพิเศษกว่าครั้งไหนๆ เธอวางมือลงบนหน้าท้องที่ยังคงราบเรียบของตัวเองอย่างแผ่วเบา รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้าอ่อนหวาน ในใจเต็มไปด้วยความหวังและความตื่นเต้น ผลตรวจครรภ์ในกระเป๋าเสื้อบอกเธอว่า ชีวิตใหม่กำลังก่อตัวขึ้นข้างในนั้น ชีวิตที่เป็นพยานรักระหว่างเธอกับ ธนวัฒน์ ชายหนุ่มที่เธอเชื่อสุดหัวใจว่าเป็นรักแท้และเป็นทุกอย่างในชีวิต รินรดาจัดช่อดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์อย่างประณีต เธอตั้งใจจะมอบมันให้เขาในคืนนี้ พร้อมกับข่าวดีที่จะเปลี่ยนชีวิตของคนทั้งคู่ไปตลอดกาล เธอจำได้ดีถึงคำสัญญาที่เขาเคยให้ไว้ใต้แสงดาว…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครในเย็นวันนั้นปกคลุมไปด้วยเมฆครึ้มสีเทาหม่น กลิ่นอายของฝนที่กำลังจะตกอบอวลอยู่ในอากาศ ชลิตายืนรออยู่ที่ป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัย มือเล็กๆ ของเธอกำสายกระเป๋าสะพายไว้แน่น ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งหวาดกลัวและมีความหวัง เธอในวัยยี่สิบปี ช่างดูอ่อนโยนและบริสุทธิ์เหมือนดอกมะลิที่เพิ่งแรกแย้ม ผิวขาวละเอียดและดวงตากลมโตที่มักจะประกายความสุขเสมอ แต่วันนี้ แววตาคู่นั้นกลับมีความกังวลซ่อนอยู่ลึกๆ ความรักของเธอกับกิตติศักดิ์เริ่มต้นขึ้นเหมือนความฝัน เขาคือชายหนุ่มรูปงามที่มีรอยยิ้มอบอุ่น เป็นทายาทตระกูลนักการเมืองชื่อดังที่ใครๆ ก็ต่างชื่นชม ในสายตาของคนนอก…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! ประตูเหล็กบานใหญ่ของเรือนจำกลางค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เสียงเสียดสีของโลหะที่หนักอึ้งดังสนั่นไปทั่วบริเวณ มันเป็นเสียงที่ปิยดาได้ยินมาตลอดสิบห้าปี แต่วันนี้เสียงนั้นกลับฟังดูแตกต่างออกไป มันไม่ใช่เสียงของการกักขัง แต่มันคือเสียงของอิสรภาพที่แฝงไปด้วยความเหน็บหนาว ปิยดาก้าวเท้าออกมาพ้นเขตแดนของกำแพงสูงชัน ผิวหนังของเธอสัมผัสกับแสงแดดจ้าที่ดูเหมือนจะแผดเผาความทรงจำอันมืดมิดให้จางหายไป ในมือของเธอมีเพียงถุงกระดาษใบเก่าใบหนึ่งที่บรรจุข้าวของเพียงไม่กี่ชิ้นจากชีวิตก่อนที่จะถูกจองจำ เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่นั้นดูเก่าและซีดจางไปตามกาลเวลา เหมือนกับหัวใจของเธอที่ถูกกักขังอยู่ในกรงขังแห่งความแค้นมาเนิ่นนาน เธอมองไปยังถนนที่ทอดยาวไปข้างหน้า รถราที่วิ่งผ่านไปมาดูแปลกตาไปหมด โลกข้างนอกเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนเลยคือความทรงจำที่ยังคงชัดเจนเหมือนแผลเป็นที่ไม่มีวันหาย ปิยดาหลับตาลง…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงคลื่นกระทบฝั่งและสายลมที่พัดผ่านต้นโพธิ์ใหญ่หลังวัดเก่าแก่ในจังหวัดเล็กๆ แห่งหนึ่ง ยังคงเป็นภาพจำที่แจ่มชัดในใจของมณีรัตน์เสมอมา ในตอนนั้น เธอเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาที่มีรอยยิ้มสดใสเหมือนแสงตะวันยามเช้า และโลกทั้งใบของเธอคือชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบนักเรียนนายร้อยตำรวจที่ชื่อว่า ชัยวัฒน์ ความรักของทั้งคู่ผลิบานอย่างเงียบเชียบแต่ลึกซึ้ง ราวกับดอกมะลิที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งในคืนเดือนหงาย ชัยวัฒน์เคยสัญญาหน้าต้นโพธิ์ต้นนั้นว่า เขาจะปกป้องเธอด้วยชีวิต จะเป็นเกราะกำบังให้เธอจากความโหดร้ายของโลกใบนี้ มณีรัตน์หลับตาลงและซึมซับคำสัญญานั้นไว้ในส่วนลึกของหัวใจ โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมที่จะจองจำเธอไปตลอดชีวิต ชัยวัฒน์ไม่ใช่แค่ชายหนุ่มธรรมดา แต่เขาคือทายาทเพียงคนเดียวของ พลตำรวจเอกประชา…