Author: kim phuong

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงเม็ดฝนเม็ดหนาตกลงกระทบหมวกกันน็อกสีดำใบเก่าที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วน มินตราพยายามกระพริบตาเพื่อไล่หยดน้ำที่บดบังทัศนวิสัยบนถนนสาทรในช่วงเวลาเร่งด่วน เสียงเครื่องยนต์ของรถมอเตอร์ไซค์คู่ใจดังประสานกับเสียงแตรรถที่เซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ ถนนสีลมในเวลานี้ดูเหมือนแม่น้ำเหล็กที่หยุดนิ่ง ทุกอย่างติดขัดไปหมด แต่หัวใจของมินตรากลับเต้นรัวด้วยความกังวล เธอเหลือเวลาอีกเพียงสิบนาทีสำหรับการจัดส่งออเดอร์สุดท้ายของช่วงบ่ายนี้ มันไม่ใช่แค่กาแฟแก้วเดียว แต่มันคือโอกาสที่เธอจะได้ค่าตอบแทนพิเศษเพื่อนำไปจ่ายค่าเช่าห้องที่ค้างมาสองเดือนแล้ว มือที่สวมถุงมือผ้าเปียกชุ่มบิดคันเร่งอย่างระมัดระวัง เธอเลาะผ่านช่องว่างเล็ก ๆ ระหว่างรถยนต์คันหรูที่จอดแช่อยู่บนถนน แสงไฟจากท้ายรถสะท้อนกับพื้นถนนที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำเป็นสีแดงฉาน มินตราสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นควันไอเสียและกลิ่นฝนปะปนกันจนกลายเป็นกลิ่นของความเหนื่อยล้าที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี เธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็ก…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงฝนตกกระทบกระจกหน้าต่างของตึกสูงระฟ้าใจกลางกรุงเทพมหานครดังรัวเป็นจังหวะที่หนักหน่วงราวกับเสียงกลองศึกที่พยายามจะพังทลายความเงียบเชียบภายในห้องประชุมหรูหรา อรอุมา ยืนนิ่งอยู่หน้าบานกระจกบานใหญ่ เธอมองลงไปเบื้องล่าง เห็นแสงไฟจากรถยนต์บนท้องถนนที่ติดขัดยาวเหยียดประหนึ่งสายธารแห่งอัญมณีที่ขยับเขยื้อนไม่ได้ ในมือน้อย ๆ ของเธอกำด้ามปากกาแน่นจนปลายนิ้วขึ้นสีขาวซีด เธอเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ ในเมืองใหญ่แห่งนี้ เป็นเพียงเฟืองตัวหนึ่งในกลไกอันซับซ้อนของบริษัทข้ามชาติที่มีมูลค่ามหาศาล ตำแหน่งของเธอคือล่ามแปลภาษา แต่ในโลกความจริงที่เธอเผชิญอยู่ตอนนี้ คำพูดที่เธอต้องแปลออกมานั้นช่างหนักอึ้งกว่าภาษาใด ๆ ที่เธอเคยร่ำเรียนมา…

เสียงฝนกระหน่ำ… ฟ้าผ่ากลางคืนมืดสนิท เสียงผู้หญิงหายใจหอบ…ปนเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด “ช่วยด้วย… ใครก็ได้… ช่วยลูกฉัน…” กล้องซูมเข้าไปในรถที่พังยับเยินกลางทางด่วนเลือดไหลนอง… ผู้หญิงคนหนึ่งติดอยู่ในซากรถ เธอคือ ลลิน และในวินาทีนั้น…เธอกำลัง “คลอดลูก” แต่สิ่งที่โหดร้ายที่สุดไม่ใช่อุบัติเหตุ… คือ “สามีของเธอ”… ยืนมองอยู่ด้านนอก แล้ว…หันหลังเดินจากไป ก่อนคืนฝนนั้น… ลลินเคยเชื่อว่าเธอมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบสามีของเธอ ภัทร…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงฝนกระหน่ำบนถนนทางด่วนในคืนนั้นดังไม่หยุด ราวกับฟ้ากำลังเตือนบางสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น ฉันชื่อ “นลิน” ผู้หญิงธรรมดาที่เคยเชื่อในความรักอย่างสุดหัวใจ และผู้ชายที่ฉันเลือกใช้ชีวิตด้วยคือ “ปกรณ์” นักธุรกิจหนุ่มผู้ทะเยอทะยานที่กำลังจะก้าวเข้าสู่โลกของอำนาจและการเมือง ชีวิตแต่งงานของเราภายนอกดูสมบูรณ์แบบ แต่ภายในกลับเย็นชาจนเหมือนคนแปลกหน้า คืนนั้นเราขับรถกลับจากงานเลี้ยงใหญ่ที่เขาเพิ่งปิดดีลมูลค่ามหาศาลได้สำเร็จ เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นไม่หยุด สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที แล้วจู่ๆ รถก็เสียการควบคุม เสียงเบรกแตกดังสนั่น รถพุ่งชนแบริเออร์อย่างแรงจนร่างฉันกระแทกเข้ากับเบาะ…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! กลิ่นดอกกุหลาบสดในร้านยังคงหอมอบอวลเหมือนทุกวัน แต่สำหรับ รินรดา วันนี้กลิ่นของมันกลับพิเศษกว่าครั้งไหนๆ เธอวางมือลงบนหน้าท้องที่ยังคงราบเรียบของตัวเองอย่างแผ่วเบา รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏบนใบหน้าอ่อนหวาน ในใจเต็มไปด้วยความหวังและความตื่นเต้น ผลตรวจครรภ์ในกระเป๋าเสื้อบอกเธอว่า ชีวิตใหม่กำลังก่อตัวขึ้นข้างในนั้น ชีวิตที่เป็นพยานรักระหว่างเธอกับ ธนวัฒน์ ชายหนุ่มที่เธอเชื่อสุดหัวใจว่าเป็นรักแท้และเป็นทุกอย่างในชีวิต รินรดาจัดช่อดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์อย่างประณีต เธอตั้งใจจะมอบมันให้เขาในคืนนี้ พร้อมกับข่าวดีที่จะเปลี่ยนชีวิตของคนทั้งคู่ไปตลอดกาล เธอจำได้ดีถึงคำสัญญาที่เขาเคยให้ไว้ใต้แสงดาว…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครในเย็นวันนั้นปกคลุมไปด้วยเมฆครึ้มสีเทาหม่น กลิ่นอายของฝนที่กำลังจะตกอบอวลอยู่ในอากาศ ชลิตายืนรออยู่ที่ป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัย มือเล็กๆ ของเธอกำสายกระเป๋าสะพายไว้แน่น ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งหวาดกลัวและมีความหวัง เธอในวัยยี่สิบปี ช่างดูอ่อนโยนและบริสุทธิ์เหมือนดอกมะลิที่เพิ่งแรกแย้ม ผิวขาวละเอียดและดวงตากลมโตที่มักจะประกายความสุขเสมอ แต่วันนี้ แววตาคู่นั้นกลับมีความกังวลซ่อนอยู่ลึกๆ ความรักของเธอกับกิตติศักดิ์เริ่มต้นขึ้นเหมือนความฝัน เขาคือชายหนุ่มรูปงามที่มีรอยยิ้มอบอุ่น เป็นทายาทตระกูลนักการเมืองชื่อดังที่ใครๆ ก็ต่างชื่นชม ในสายตาของคนนอก…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! ประตูเหล็กบานใหญ่ของเรือนจำกลางค่อยๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้าๆ เสียงเสียดสีของโลหะที่หนักอึ้งดังสนั่นไปทั่วบริเวณ มันเป็นเสียงที่ปิยดาได้ยินมาตลอดสิบห้าปี แต่วันนี้เสียงนั้นกลับฟังดูแตกต่างออกไป มันไม่ใช่เสียงของการกักขัง แต่มันคือเสียงของอิสรภาพที่แฝงไปด้วยความเหน็บหนาว ปิยดาก้าวเท้าออกมาพ้นเขตแดนของกำแพงสูงชัน ผิวหนังของเธอสัมผัสกับแสงแดดจ้าที่ดูเหมือนจะแผดเผาความทรงจำอันมืดมิดให้จางหายไป ในมือของเธอมีเพียงถุงกระดาษใบเก่าใบหนึ่งที่บรรจุข้าวของเพียงไม่กี่ชิ้นจากชีวิตก่อนที่จะถูกจองจำ เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่นั้นดูเก่าและซีดจางไปตามกาลเวลา เหมือนกับหัวใจของเธอที่ถูกกักขังอยู่ในกรงขังแห่งความแค้นมาเนิ่นนาน เธอมองไปยังถนนที่ทอดยาวไปข้างหน้า รถราที่วิ่งผ่านไปมาดูแปลกตาไปหมด โลกข้างนอกเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนเลยคือความทรงจำที่ยังคงชัดเจนเหมือนแผลเป็นที่ไม่มีวันหาย ปิยดาหลับตาลง…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! เสียงคลื่นกระทบฝั่งและสายลมที่พัดผ่านต้นโพธิ์ใหญ่หลังวัดเก่าแก่ในจังหวัดเล็กๆ แห่งหนึ่ง ยังคงเป็นภาพจำที่แจ่มชัดในใจของมณีรัตน์เสมอมา ในตอนนั้น เธอเป็นเพียงหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาที่มีรอยยิ้มสดใสเหมือนแสงตะวันยามเช้า และโลกทั้งใบของเธอคือชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบนักเรียนนายร้อยตำรวจที่ชื่อว่า ชัยวัฒน์ ความรักของทั้งคู่ผลิบานอย่างเงียบเชียบแต่ลึกซึ้ง ราวกับดอกมะลิที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งในคืนเดือนหงาย ชัยวัฒน์เคยสัญญาหน้าต้นโพธิ์ต้นนั้นว่า เขาจะปกป้องเธอด้วยชีวิต จะเป็นเกราะกำบังให้เธอจากความโหดร้ายของโลกใบนี้ มณีรัตน์หลับตาลงและซึมซับคำสัญญานั้นไว้ในส่วนลึกของหัวใจ โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของโศกนาฏกรรมที่จะจองจำเธอไปตลอดชีวิต ชัยวัฒน์ไม่ใช่แค่ชายหนุ่มธรรมดา แต่เขาคือทายาทเพียงคนเดียวของ พลตำรวจเอกประชา…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! แสงไฟจากตึกระฟ้าในกรุงเทพมหานครสะท้อนลงบนผิวน้ำเจ้าพระยาในยามค่ำคืน ดูเหมือนเพชรระยิบระยับที่โรยอยู่บนผืนผ้ากำมะหยี่สีดำสนิท นาเดียร์ยืนอยู่ริมระเบียงคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง มือเรียวบางลูบหน้าท้องที่ยังคงราบเรียบของเธออย่างแผ่วเบา ในหัวใจของเธอเต็มไปด้วยความหวังและความรักที่เอ่อล้น วันนี้เป็นวันที่เธอรอคอยมาตลอด วันที่จะบอกข่าวดีที่สุดในชีวิตให้กับผู้ชายที่เธอรักสุดหัวใจ ภัทรพล ลูกชายคนเดียวของตระกูลมหาเศรษฐีเจ้าของอาณาจักรไพรม์กรุ๊ป ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมที่ใคร ๆ ก็บอกว่าเธอช่างโชคดีเหลือเกินที่ได้ครอบครองหัวใจของเขา เธอเป็นเพียงพนักงานระดับล่างที่ขยับขึ้นมาเป็นผู้ช่วยฝ่ายบัญชีด้วยความสามารถและความขยัน แต่ความรักไม่เคยมีกำแพงสำหรับเธอ จนกระทั่งคืนนี้ เสียงประตูห้องเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของภัทรพล ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดและเหนื่อยล้ากว่าทุกวัน…

ก่อนจะเริ่มเรื่องดราม่าสุดมัน อย่าลืมกดติดตามช่องเราก่อนนะครับ/นะคะ ไม่งั้นเดี๋ยวความลับหลุดแล้วจะหาว่าไม่เตือน! ประตูเหล็กบานยักษ์ของเรือนจำขยับส่งเสียงครืดคราด บาดลึกเข้าไปในโสตประสาทของสุดา เธอเดินออกมาพร้อมกับถุงพลาสติกใบเก่าในมือ ภายในนั้นมีเพียงเสื้อผ้าไม่กี่ชุดกับเศษเสี้ยวของความทรงจำที่เธอพยายามจะลืม แต่กลับจำได้แม่นยำยิ่งกว่าลมหายใจ แสงแดดจัดจ้านของกรุงเทพฯ ในรอบสิบหกปีทำให้เธอต้องหยีตา ผิวที่เคยเนียนละเอียดบัดนี้แห้งกร้านและเต็มไปด้วยร่องรอยของกาลเวลาที่ถูกขโมยไป สุดาหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูสูดอากาศที่ไม่มีกลิ่นของยาฆ่าเชื้อและเหล็กสนิมเข้าไปเต็มปอด แต่มันกลับรู้สึกขื่นคอจนเธออยากจะอาเจียน ภาพย้อนกลับไปในคืนที่พายุฝนกระหน่ำเมื่อสิบหกปีที่แล้ว คืนที่เธอนอนหายใจรวยรินอยู่บนเตียงคนไข้ในสถานพยาบาลของเรือนจำ ความเจ็บปวดจากการคลอดลูกยังไม่ทันจางหาย เธอก็ต้องกรีดร้องจนสุดเสียงเมื่อมือที่เย็นเฉียบของพยาบาลนิรนามพรากทารกตัวน้อยไปจากอก เสียงร้องไห้ของเด็กทารกที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้ไม่กี่ชั่วโมงยังคงดังก้องอยู่ในหูของเธอทุกคืนวัน “ลูกแม่… เอาลูกฉันคืนมา!”…