“ภรรยาถูกทิ้งวันคลอดลูก สุดท้ายกลายเป็นเจ้าของอาณาจักร” (Người Vợ Bị Bỏ Rơi Ngày Sinh Con – 7 Năm Sau Trở Thành Bà Chủ).
เสียงหยดน้ำที่ตกกระทบลงบนอ่างล้างหน้าในห้องพักผู้ป่วย ดังสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของพิมราวกับเสียงเข็มนาฬิกาที่กำลังนับถอยหลัง พิมนอนขดตัวอยู่บนเตียงคนไข้สีขาวสะอาดตา แต่ความขาวนั้นกลับดูซีดเซียวและเย็นเยียบจนน่าขนลุก ความเจ็บปวดจากการบีบตัวของมดลูกเริ่มรุนแรงขึ้นทุกขณะ มันไม่ใช่แค่ความเจ็บทางกาย แต่มันคือความรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ พิมพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ตามที่พยาบาลเคยสอนไว้ มือที่สั่นเทาของเธอเอื้อมไปคว้ามือของวิชัย สามีที่นั่งอยู่ข้างเตียง แต่สิ่งที่เธอได้รับกลับไม่ใช่การบีบมือตอบที่อบอุ่น วิชัยเพียงแค่ขยับมือออกอย่างสุภาพแต่ห่างเหิน เขากำลังจ้องมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือด้วยแววตาที่กระวนกระวายใจ แสงจากหน้าจอสะท้อนในดวงตาของเขา ดูเย็นชาจนพิมรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ พิมพยายามเปล่งเสียงเรียกชื่อเขาเบา ๆ…